Berekenautokosten.nl | Transparant vergelijk van autokosten

Gratis naar Zuid-Europa met de Tesla

Gratis naar Zuid-Europa met de Tesla

Blogdonderdag 11 oktober 2018Ronald Kuyper

Op een vrijdagmiddag vertrokken naar Valenciennes in het noorden van Frankrijk. Heb altijd nog een keer willen proberen of een afstand van 370km overbrugbaar zou zijn (Tesla 90D) zonder tussendoor te laden. Dat bleek inderdaad te kunnen al heb ik het grootste gedeelte tussen de 100 en 110 km/u gereden. Toen tijdens de rit bleek dat het wel ging lukken heb ik het laatste deel nog 120 – 130 km/u gereden. Onze eerste overnachting was bij Novotel Valenciennes waar ook een supercharger aanwezig was. Het is wel een heel simpel hotel met een ongezellig restaurant. Niet een adres om verder aan te bevelen en hier willen voortaan misschien wel laden maar zeker niet overnachten. De prijs van EUR 119 zonder diner is dik betaald. De auto mocht ’s-nachts gewoon aan de lader blijven staan. Ik heb eens geprobeerd om met de app op de telefoon het laadproces te stoppen toen de accu 80% gevuld was. De volgende dag vanuit bed het laadproces weer opgestart en de accu opgeladen tot 100%. Dat werkt dus prima via de app. De volgende dag doorgereden naar Hotel Loreak in Bayonne waar wederom een supercharger aanwezig was. Een prima eenvoudig hotelletje waar de prijs/kwaliteitverhouding dit keer wel in orde was. De snelweg hoor je er niet maar we hadden wel wat geluidsoverlast van optrekkende scootertjes op de doorgaande weg. Het hotel lag op een bedrijventerrein met verschillende restaurants. Onderweg eerst nog geladen bij supercharger Bordeaux en Futuroscope. Bij Bordeaux staat een slagboom op het terrein die de weg verspert naar de laadstations. Een behulpzame Fransman wijst ons erop dat de Entry code die je moet ingeven vermeld staat in je scherm, en verdraaid: zie foto. Bij Futuroscope hebben we een lunch gebruikt bij het restaurant direct bij de lader. Die was goed en voor Franse begrippen zeker niet duur.

Supercharger in Bordeaux

Op de zondag de reis voortgezet richting Léon is Spanje. De laatste laadstop was in Burgos waarna de reis overging in een gebied waar we voorlopig niet langs een supercharger kwamen. Het hotel bij die plek in Burgos lag verscholen onder de bomen direct bij een snelwegknooppunt. Een verrassend leuke en authentieke plek waar we niet hebben overnacht. We zagen nog wel dat de prijs van een overnachting vrij stevig zou zijn geweest.

In Léon hebben we overnacht in hotel Conde Luna. Een chique plek met mooie grote kamers midden in het centrum. Kennelijk moesten we blij zijn dat we er mochten overnachten want het baliepersoneel was niet erg toeschietelijk. Een voordeel van deze plek was dat je kon laden voor de deur waar je niet hoefde te betalen voor de stroom. Het laden ging er met 80km/u en ook het parkeren is gratis in Léon.

Na een dag te hebben verbleven op deze plek zijn we vervolgens doorgereden naar de Parador van Salamanca. Deze plek heeft een fantastisch uitzicht op de oude stad en is echt een aanrader om een nachtje te verblijven. Dit is echt een Parador zoals een Parador hoort te zijn. De directie van het in het zuiden gelegen Parador Mazagòn zou hier eens een kijkje kunnen nemen hoe het wel moet.
Het laden kon in de parkeergarage waar twee Tesla aansluitingen aanwezig waren. De laadsnelheid ging met 80km/u en tot midden Spanje hadden we eigenlijk geen problemen met het laden.
Vind je de afstand van de supercharger Tordesillas naar Merida (370km) in één keer een beetje te link dan is een tussenstop bij de Parador in Salamanca echt een aanrader.

De volgende dag door naar het zuiden voorbij Sevilla. Richting het zuiden zet je na een stijging een zo’n lange daling in dat de projectie een actieradius aangeeft van boven de 600km bij een halfvolle accu.

Tesla actieradius bij dalingen

De stop die we in gedachten hadden was bij Merida. Maar ja, hoe verder dat je afzakt in Spanje hoe Afrikaanser het wordt. In de buurt van Merida kregen we een melding in het scherm: ‘Supercharger Merida tijdelijk buiten gebruik’.

Lader in Merida, Spanje buitengebruik

Dat ‘España es diferente’ was wisten we natuurlijk wel. Dit is tenslotte onze 15e keer dat we richting Andalusië gaan. Maar eigenlijk was ik hier ook wel door verrast. We besloten daar toch te stoppen vooral omdat we geen keus hadden.

In Merida kwamen we leeg aan en stond een witte bestelbus met een monteur druk in de weer bij het laadstation. Engels spreken ze er niet maar gelukkig spreekt mijn vrouw goed Spaans. Ze waren bezig met een reparatie die waarschijnlijk nog tussen de 40 min a een uur in beslag zou nemen. Bij het typische Spaanse restaurant maar wat genomen ter afwachting van de goede afloop. Na zo’n drie kwartier konden we inderdaad beginnen met laden waarna we onze reis weer konden voortzetten.

We kwamen vrij leeg aan bij ons onderkomen in een klein dorpje tussen Sevilla en Huelva. Omdat we hier voorlopig een week zouden blijven konden we onze laadsessies voortzetten met de kabel die geschikt is voor een gewoon stopcontact. Dit gaat maar met een snelheid van 13km/u maar omdat we de auto minder nodig hadden was de accu toch na 36 uur weer helemaal vol.

Tesla laden bij vakantiehuis

Wanneer je op deze manier laadt maakt het uit hoe je de stekker in het stopcontact steekt. Het ledlampje bij de laadopening van de auto zal groen branden zoals normaal bij een juiste aansluiting, maar wanneer deze rood is moet je de stekker omdraaien in het stopcontact. Moet je net even weten.

Aan het einde van deze week hebben we nog 2 overnachtingen gedaan in Rubite regio Granada/Motril. We hadden op TV een uitzending gezien van ‘Ik Vertrek’ van een stel uit Amsterdam (Dirk en Feikje Geurts) die met hun twee kindertjes op een berg vier muren en een dak hadden gekocht. Inmiddels hadden ze dit afgebouwd tot een heerlijke plek met prachtig uitzicht op de zee. In 2019 hoopt het stel er nog twee appartementen bij te kunnen bouwen. We hebben er heerlijk gegeten en weten inmiddels uit ervaring dat in ieder geval Feikje goed kan koken. De kookkunsten van Dirk hebben we niet uit kunnen proberen. Ook het ontbijt was prima verzorgd en royaal.

Het laden middels een stopcontact verliep wat stroef zo diep in Spanje. Doordat de netspanning wat schommelt tussen de 210 en 230V wordt het laadproces door de software van de auto regelmatig afgebroken. We kwamen erachter dat de netspanning in de nacht meer constant is dus dat verliep veel beter. Rond een uur of half acht stopte hij er weer mee: kennelijk doordat meer Spanjaarden een beroep deden op het elektriciteitsnet rondom dat tijdstip.

Inmiddels hadden we een voorraad voor 350km waarmee we de afstand naar Murcia moesten overbruggen. Door het eerste stuk met een snelheid van 95km/u te rijden bleek dit haalbaar waarbij we in de tweede helft van het traject konden versnellen naar 115km/u. Onderweg naar Motril waren we eerder die week nog langs de lader in Aguadulce (Granada) geweest. We konden wat gebruiken in een typisch Spaans wegrestaurant waar je voor weinig geld café con leche met wat er bij kunt nemen.

De lader in Murcia bleek verstopt te zitten bij een winkelcentrum. Je bent een knappe kaartlezer wanneer je zonder een keer verkeerd te rijden op de vele rotondes van en weer naar de snelweg weet te rijden. Let op als je naar het noorden wil: houd dan Albacete aan en niet het meer voor de hand liggende Alicante. De aanbevolen route naar Valencia voert door het binnenland.
Bij het winkelcentrum in Murcia is voldoende gelegenheid om te eten, helemaal achterin op de eerste etage. Er stond zowaar nog een Tesla te laden, een unicum in Andalusië.

Bij Valencia hebben we weer een nieuwe ervaring opgedaan. In eerste instantie stonden we er als enige te laden bij een van de vier laders. Later kwam er een Noor bij direct gevolgd door een Nederlander en een Spanjaard. Zo stonden we plots met een volle bak te laden met alle laders bezet. Dat was te merken aan de laadsnelheid: was die eerst normaal, met z’n vieren op een rij daalde de snelheid tot aan die van mijn stationnetje thuis: 80km/u. Omdat we voldoende aan boord hadden voor het volgende laadpunt besloten we onze reis te vervolgen en de rest te laden bij l’Aldea.

Bij l’Aldea waren we weer de enige bij een rij van 6 laders. Even een kopje koffie gedronken in een groot en verschrikkelijk saai pand. Volgens mijn vrouw was het damestoilet heel smerig en vermoedt ze dat het eruit ziet als een gemiddeld herentoilet. Om daar nog een keer te laden doen we alleen bij uiterste noodzaak.

Tesla laders in Spanje

Bij Tarragona hadden we een overnachting geboekt omdat we eerder gezien hadden dat er een hele leuke plek was bij het laadstation. De vriendelijke en behulpzame dame van La Boella wees ons de weg naar het restaurant en de kamer. Je hebt hier het gevoel dat de klant koning is en dat heb je niet gauw in Spanje. De bediening in het land is er meer dan eens horkerig.

’s-Avonds hebben we er gedineerd en bleek dat je er prima kunt eten. Het geheel was gerenoveerd en opgetrokken in een typische Spaanse stijl. Ondanks de maar twee aanwezige laders zouden we hier zo weer een keer naar toe gaan.

De volgende dag hadden we flink het tempo erin en dat deed ons besluiten toch maar even langs de lader in Girona te gaan en niet zo door te rijden tot Narbonne. We hebben nog even wat gegeten in Ibis budget restaurant waar een dame behulpzaam was in het klaarmaken van een broodje bij de koffie.


Daarna Narbonne overgeslagen en doorgereden naar Nîmes. Je kan daar een tijd aan de bar zitten zonder dat iemand je komt vragen of je iets wil drinken. Meteen om de hoek zijn wat gelegenheden om te eten. Wanneer je bij Nîmes van de tolweg gaat niet helemaal rechts aanhouden wat de routeplanner aangeeft maar rechts op de rotonde borden Carrefour volgen. Anders kom je vast te zitten op een doodlopend weggetje dat weer uitkomt bij de tolpost. De meneer in het hokje wilde dit keer wel zo de slagboom voor ons open doen.

Tesla laden in Frankrijk

In Valence bij Novotel even een kopje koffie genomen. Weer een heel eenvoudig hotel met verder een correcte bediening.
We hadden onze zinnen gezet om Mâcon te halen en bij hotel La Veille Ferme waar de laders gesitueerd waren te overnachten. Ondanks dat de recensies op Booking heel aardig zijn vonden wij het daar geen succes. De kamers waren niet schoon en we vonden diverse haren van vorige gasten. De vloer was plakkerig en het bed was smal.
We hadden niet veel trek omdat we nog niet lang daarvoor gegeten hadden en de eigenaar vond het merkbaar niet grappig dat we alleen een salade en een nagerecht bestelden. In de salade bleek een worm te zitten maar men vond het toch nodig dat de salade gewoon in rekening werd gebracht ondanks dat de eetlust van mijn vrouw was verdwenen en ze geen andere salade hoefde. Misschien kan je hier normaal goed eten maar wij vonden zowel de slaapplek als de service ondermaats.

De volgende dag wilden we onze reis terug naar huis maken en deden we eerst de lader bij Val-de-Meuse aan, wat volgens mijn vrouw geen Frans is voor ‘muizenval’. Dit is een lader in principe zonder verdere faciliteiten maar er staat een houten gebouwtje met daarin een toilet en een koffieautomaat. Een plaatselijke ondernemer heeft er een advertentie opgehangen dat je gebruik kunt maken van een gratis haal- en brengservice waarbij je tijdens het laden iets van een lunch kunt nuttigen. We hebben dat niet uitgeprobeerd maar vonden het wel heel origineel.

Briefje voor Tesla rijders

Daarna doorgereden naar Aarlen oftewel Arlon waar de lader op het terrein staat van een Van der Valk hotel. We hadden de eigenaresse Sandra al een keer eerder gesproken toen we daar laadden en het pand nog niet geopend was. Nu was ze onze gastvrouw; het is er inmiddels erg mooi geworden en smaakvol ingericht. En we hebben er heerlijk geluncht. Zo tussen die chique Belgen die daar aan de zondagochtendbrunch zaten voelden we ons wel wat underdressed tot hilariteit van Sandra. Dit adres is echt een must om te stoppen, wij bevelen het ten zeerste aan.

Tesla laden in België

De reis voortgezet naar Nederland waarbij Google Maps je dwars door Luik stuurt. Op zich een aan te bevelen route waarbij je halverwege moet opletten dat je langs de kade blijft rijden en niet ‘Autre Directions” de tunnel ingaat. Want dan word je met een boog weer naar de zuidkant van de rondweg rondom Luik geleid en rijd je er een stevige hoek aan en loop je bovendien kans om vast komen te staan in het centrum.